Zeszłego lata pod Wielkim Murem w Chinach spotkałem przypadkiem ekspedientkę z mojej hiszpańskiej piekarni. “El mundo es un pañuelo” (świat jest chusteczką do nosa), wykrzyknęła zdziwiona. Języki europejskie oferują rozmaite wyrażenia określające niespodziewane spotkanie w obcym miejscu. Jeśli znajoma ekspedientka jest Niemką i spotykacie ją przypadkowo między dwiema wydmami na Saharze, być może usłyszycie z jej ust sformułowanie: “świat jest wioską” (“Die welt ist ein Dorf”), zabarwione nutką nostalgii do jej rodzinnej Bawarii. Kierując się bardziej na wschód, na Słowację, świat upodabnia się do guzika (“svìt je gombièka”), przedmiotu świetnie reprezentującego mały rozmiar. W innych częściach Europy ekspedientki w równym stopniu zgadzają się na stwierdzenie, że świat jest mały: Włosi powiedzą “il mondo e’ proprio piccolo”, a Norwedzy “verden er liten”. Nawet sprzedawczynie francuskie i brytyjskie (“it’s a small world”, “le monde est petit”) wyjątkowo zapominają o wzajemnej wrogości i mają na ten temat takie samo zdanie.