Jeśli podczas śniadania Włoch poprosiłby o burro wskazując na masło, dla nas, Hiszpanów brzmiałoby to jak Chiński.

Jednak gdy to, co niezrozumiałe, dla Hiszpanów, Francuzów i Greków jest chińszczyzną, dla Włochów jest Arabskim, a dla Polaków - Greką. Jednak gdyby zapytać Anglika, stwierdziłby, że dla niego to brzmi jak podwójny holenderski.

Co więcej, gdyby do tej dyskusji włączył się Fin, mógłby stwierdzić, że cała ta rozmowa jest dla niego niezrozumiała jak Hebrajski.

Nawiasem mówiąc, dla Niemca ten artykuł to kompletna hiszpańszczyzna!