Przepis na prawdziwego Włocha? Pizza, mandolina i… życie przestępcze.

W tym tygodniu zajmiemy się camorrą, czyli organizacją przestępczą powstałą w Kampanii, na której obszarze koncentrowała swoje działania. O zjawisku tym zrobiło się ponownie głośno we Włoszech za sprawą książki Gomora Roberta Saviana. Autorowi zapewniono ochronę, po tym jak pojawiły się pod jego adresem pogróżki.

Nic dziwnego: słowo “camorra” kojarzy się z przemocą oraz brutalnością przejawianą przez mafijne grupy przestępcze w stosunku do osób sprzeciwiających się ich władzy.

Różne są hipotezy dotyczące pochodzenia tego słowa. Najbardziej znana prowadzi do słowa gamorra - krótkiej kurtki noszonej przez bandytów hiszpańskich napadających na terenie Królestwa Neapolu.

Inna poszlaka prowadzi do morra - starożytnej gry ludowej mocno rozpowszechnionej we Włoszech, polegającej na stawianiu zakładów - a dokładniej do ca murra, szefa tej gry, który w siedemnastowiecznym Neapolu rozstrzygał spory zawodników.

Ale na tym nie koniec. Niektórzy twierdzą, że słowo to pochodzi od Ramóna Gamur, awanturnika hiszpańskiego, który w XVII w. założył w Neapolu organizację przestępczą na wzór powstałej w XV w. organizacji sewilskiej. Jeśli ta hipoteza okazałyby się prawdziwą, nie powinien dziwić fakt - jak pisze Roberto Saviano w swojej książce - że wielu członków camorry ukrywa się na Półwyspie Iberyjskim. I pomyśleć, że organizacja przestępcza została oficjalnie założona w 1820 roku pod nazwą Bella Societa Riformata (Piękne Zreformowane Stowarzyszenie)!