Niektóre ziemie wydają się być tak odosobnione, że pobyt tam może prędko przeistoczyć się w koszmar. Francuzi przeklinają takie zapadłe dziury wykrzykując: “U diabła Vauvert!” (“Au diable Vauvert!”), nieświadomie odwołując się do paryskiej wioski słynnej w Średniowieczu.

Mnisi z okolic straszyli ciemny lud opowiadając o rzekomym pojawianiu się tam Szatana. Od tamtego czasu mocno zurbanizowana wiocha na długo zachowała swoją siarczaną reputację, zanim skonstruowano w niej w siedemnastym wieku Obserwatorium, punkt, w którym przebiega niewidocznie południk zero.

Tytuł ten został mu wydarty przez jedno z innych nędznych miasteczek, które Anglicy określają jako “one horse-town”, “miasteczko z jednym koniem”. Przypadek chciał, że chodzi też o jakieś “vert vallon” (“zielona dolina”, również nazwa własna i określenie “zapadłej dziury”, przyp.tłum.), jakieś “greenwich” położone tam, gdzie ptaki zawracają. Czyli, jeśli wierzyć Finom, “za plecami Boga”, jak mówi wyrażenie “Jumalan selän takana”.

A więc, jeśli Rumuni myślą, że w cieniu Stwórcy diabeł świętuje (“la dracun praznic”), to Hiszpanie lokalizują jego pandemonium nie do znalezienia w piątym kręgu piekła: “estar en el quinto infierno”. Tam, gdzie, według Portugalczyków Judasz zgubił swoje buty (“Onde Juda perden as botas”

)

).

Dla Niemców równie dobrze można jechać do “Buxtehude”, jak w wyrażeniu “nach Buxtehude fahren”. Bynajmniej nie jest to kraina wymyślona, ta urocza miejscowość w Dolnej Saksonii istnieje naprawdę. Jej mądrej dewizie towarzyszy w herbie skaczący zając. Spieszyć tym samym należy, żeby dotrzeć do nory zapomnianej przez Boga, “ein gottverlassenes Nest”, lub tam gdzie on i lis, oboje wyczerpani po szaleńczym biegu, mówią sobie wreszcie dobranoc (“wo sich Fuchs und Hase gute Nacht sagen”).

Posłuchaj wyrażeń w oryginale:

“Au diable Vauvert!”

“one horse town”

“jumalan selän takana”

“Estar en el quinto infierno”

“Onde Juda perden as botas”

“nach Buxtehude fahren”

“wo sich Fuchs und Hase gute Nacht sagen”