Skąd się wzięła nazwa Wankin’ Noodles?

Romain (perkusista): Jak przetłumaczyć tę nazwę… Masturbujący się makaron? (chłopaki klaszczą). No właśnie,

Jean-Sylvain (gitarzysta): Nie można powiedzieć tej nazwy we francuskim radio. Dlatego jest prowokująca. A słowo „noodles” fajnie się wymawia.

Od kiedy gracie razem?

Jean-Sylvain: Zaczęliśmy dwa lata temu, ale tak naprawdę skoncentrowaliśmy się na muzyce pół roku temu.

Romain: Lubimy ten sam typ muzyki i postanowiliśmy coś z tym zrobić.

Opiszcie muzykę, jaką gracie.

Romain: Szczerze mówiąc, ciągle śpiewamy o dziewczynach.

Regis (wokalista): Czasem śpiewamy o władzy.

Jean-Sylvain: O pieniądzach…

Regis: I o luksusie.

Jak wygląda Wasza współpraca?

Romain: Pracujemy w czwórkę nad pisaniem piosenek, komponowaniem, graniem koncertów. Wszystko robimy razem.

Pochodzicie z Rennes, odkryto was na Transmusicales w 2008 roku. jak czujecie się grając w tym roku jako lokalny talent?

Wszyscy: Jest świetnie!

Jean-Sylvain: W tym festiwalu chodzi o odkrywanie młodych muzyków a my jesteśmy w tym roku jednymi z nich. Poza tym organizator festiwalu Jean Brossard wierzy w nas i nas popiera.

Romain: Jesteśmy bardzo dumni.

A co dalej?

Romain: chcielibyśmy podbić świat, zaczynając od Europy!

Jean-Sylvain: Jeśli chodzi o muzykę, to zrobiło się wokół nas trochę głośno, więc chcielibyśmy teraz przyciągnąć uwagę niektórych ważnych osób i pojechać na małe tournee – chociażby po to, żeby pokazać, jak gramy.

Czy macie jakąś radę dla innych muzyków, którzy chcieliby zacząć robić karierę?

Jean-Sylvain: Praca, praca, praca.

Regis: Spróbujcie i nas przebijcie.

Jean-Sylvain: Nie, pracujcie. Talent jest potrzebny, ale każdego wieczora spotykajcie się i grajcie, nawet jeśli jest to nudne.