Pisarz, który musi radzić sobie z problemem ciągłości twórczej, seria osobowości do opisania i eksplozja fenomenu blogów. To z tej niebezpiecznej mieszanki powstały Osoby z Niepewną Przyszłością, projekt literacki stworzony w 2004 r. przez Vanniego Santoniego. „Zacząłem od szkicowania profilów postaci, na początku nieco chaotycznie – wyjaśnia Vanni. – Kluczyłem między różnymi gatunkami i epokami, ale coraz lepiej pracowało mi się nad współczesnymi bohaterami”. Blog rozwijał się przez kilka miesięcy, zdobywając znaczącą popularność. Aż do dnia, gdy autor otrzymał maila od pewnego profesora uniwersyteckiego « miło widzieć, że ktoś podszedł do kwestii literatury o osobach w trudnej sytuacji życiowej z bardziej egzystencjalnej niż społecznej perspektywy”. Po tej wiadomości Vanni zaczął zastanawiać się nad swoją twórczą przyszłością 

Osoby w trudnej sytuacji, fenomen literacki

"Personaggi Precari" (RGB, 2007)“Personaggi Precari” (RGB, 2007) | Książka Vanniego SantoniegoW taki oto sposób Osoby z Niepewną Przyszłością weszły na nową ścieżkę: publikacja fragmentów w GAMMM, wygrana w konkursie literackim Scrittomisto, aż wreszcie książka . W międzyczasie Osoby pojawiają się w eterze, na scenie i w komiksie. Publikacja czterech serii „profilów ludzi w trudnej sytuacji” na stronach Nazione India, staje się idealnym przedłużeniem książki. I wreszcie ostatni avatar: codzienna rubryka na łamach toskańskiego Corriere della Sera. Osób z Niepewną Przyszłością zgromadzonych jest w książce 579; bohaterowie historii ironicznych lub dramatycznych, opowiedzianych w literacko różnorodnym stylu zapełniają 111 stron i 579 rozdziałów. Oto kilka z nich: 

Katiuscia

Poszukiwaczka. Włosy krótkie, z grzywką. Przezywana przez znajomych „biolożką”. Pasjonuje się teatrem, niezależna trupa teatralna. Z umową na czas określony. Wegetarianka. Różowe, czarne, lila Converse All-Star. Niezłe CV jak na ten wiek. W czasie eksperymentów nad twardymi narkotykami, trzyma łapy małpy, której wstrzykuje się specyfik.

Sara

16 lat, w połowie „zgasła”. Swym swym słodkim spojrzeniem niebieskich oczu stawia czoło kilku swoim chłopakom, będących postrachem okolicy.

Mina

Duża, okrągła twarz zdająca się przypominać tarczę księżyca, drżący głos, cienkie włosy jak u dziecka, Mina jest nauczycielką. Napisała książkę dla dzieci, ale „brakuje jej ilustratora”.

osoba niby normalna...osoba niby normalna…

Roberta

Dała się zwerbować sekcie, która zabrała wszystkie jej pieniądze i zwaśniła z rodziną. Nigdy nie była równie szczęśliwa

Aurelio

Źle celując, strzeliła sobie w stopę.

Ilio

- Gdzie idziesz? - Wychodzę. – O tej porze jest niebezpiecznie. – Nie mamo, nie jest. A poza tym mam nóż. – Jaki nóż ? – Opinel.

Natalia

Zanim wyskoczyła przez okno, starannie przymocowała perukę klejem.

Jacopo

Zbyt leniwy, by umyć naczynia wtedy, gdy pochłania go wizja sukcesu, Jacob zjadł dzisiaj jedynie koszyk kiwi, który miał pod ręką. „To samo zdrowie, witamina C” – myśli, paląc wściekle papierosa, podczas gdy z nienawiścią przegląda na MySpace profile zespołów młodszych od jego własnego, ale już bardziej znanych.

Pietro

Ofiara pogromu wśród kadry kierowniczej lat 90., Pietro codziennie od 19 lat wsiada do pociągu o ósmej rano i siódmej wieczorem, jakby nadal pracował. Zazwyczaj chowa się w kościołach lub salonach gry.

Léonard

- To, co mnie niepokoi to ta ciągła nostalgia za czasem gdy miałam 20 lat
- w wieku 23 lat?
- w wieku 23 lat.

Zdj.: Linas Justice/flickr; personaggiprecari/myspace; Ricardo Machado/flickr.