Koszmar

Artykuł opublikowany 13 września 2006
Artykuł opublikowany 13 września 2006

Z przykrością stwierdzam, że ten artykuł nie został jeszcze poddany edycji i nie jest jeszcze opublikowany w żadnej grupie.

Czasami mali Europejczycy miewają koszmary. Nie wiedzą nawet, że ścigająca ich we śnie zjawa, czy mara senna, to zła kobieta z nordyckich podań, zwana właśnie "Mara" lub "Mare". Dlatego szwedzkie dzieci mają "mardröm" (sen o Mare) a mali Anglicy "nightmare" (noc Mare). W Polsce maluchy miewają koszmary. We francuskim słowie "cauchemar", przedrostek "cauche" pochodzi ze starofrancuskiego czasownika "caucher" znaczącego "przyciskać", tak samo jak w hiszpańskim "pesadilla" sugerującym ciężar ("pesa") ducha siedzącego na piersi śpiącego. Włosi mają własnego nocnego stwora, pochodzącego jeszcze z czasów romańskich złego ducha, zwanego "Incubus", dlatego nie mają sennych mar ani koszmarów, ale "incubo"!