Miejmy na oku, co przyjmujemy!

Artykuł opublikowany 7 lutego 2006
Artykuł opublikowany 7 lutego 2006

Z przykrością stwierdzam, że ten artykuł nie został jeszcze poddany edycji i nie jest jeszcze opublikowany w żadnej grupie.

Wraz z rozprzestrzenianiem się ptasiej grypy ze Wschodniej Turcji na Europę Centralną obserwujemy jak ważne jest by Unia Europejska monitorowała i chroniła swoich obywateli. I chyba robi to lepiej niż każdy z krajów na własną rękę.

Większość cyników ma przez to argumenty by powątpiewać w sens przyłączenia Turcji do Unii. Komisja Europejska podjęła jednak decyzję by wydłużyć program monitoringu rozwoju ptasiej grypy aż do końca roku 2006. Kolejne 2 miliony dolarów przeznaczone na badania powinny przekonać nas, jak istotna jest rola Unii w ochronie swych obywateli poprzez regulacje i inne działania. Unia od ponad dziesięciu lat wprowadza tego typu akcje na swoim obszarze. Wprowadzono standardy dotyczące bezpieczeństwa żywności których zapewnienie mogłoby napotkać trudności na poziomie narodowym.

Skażenie żywności, grypa i GM - czas na reformy

Bezpieczna i zdrowa żywność to jeden z głównych priorytetów UE. Poprzez zintegrowane procedury dotyczące paszy zwierzęcej i żywności, normy są kontrolowane na całej linii "ze stodoły na stoły" zapewniając tym samym ostatecznie wysoką jakość produktów. Pomimo coraz większego znaczenia jakie UE przywiązuje do kontroli jakości żywności, zakres informacji publicznej zmniejszał się w wyniku paniki wywołanej chorobą szalonych krów w latach ’90 zeszłego stulecia. Odpowiedzialna za ten stan rzeczy jest GM Foods, która kontrolowała przepływ informacji.

Tak więc, pomimo podstawy prawnej o jakości żywności, trzeba było aż epidemii choroby szalonych krów, żeby uzgodnić sprzeczne ustawy i wprowadzić nowe jednolite i spójne Generalne Prawo o Żywności (wprowadzane stopniowo w latach 2002-2005). Ten prawny parasol ochronny nie tylko ustalił zasady dotyczące bezpieczeństwa żywności ale wprowadził pojęcie wykrywalności/zostawiania śladów, które oznaczało, że przemysł żywieniowy miał obowiązek prześledzić całą drogę produkcji - dzięki czemu każda firma znała swoich dostawców i dystrybutorów. Utworzono też Europejską Agencję Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) która skupiała naukowców zajmujących się żywieniem i mogła skutecznie monitorować produkcję żywności we wszystkich krajach Unii Europejskiej.

Panika? Do kogo zadzwonić?

Podczas kryzysów żywnościowych rośnie potrzeba ochrony ze strony "super państwa" które podejmie skuteczne środki zaradcze i uchroni żywność przed skażeniem. Rolę takiego super państwa pełni obecnie Unia Europejska, a Komisja Europejska ściśle współpracuje z rządami krajów członkowskich, aby ulepszyć system nagłego ostrzegania, który ma na celu informowanie o potencjalnych zagrożeniach skażoną żywnością.

Niestety wirus ptasiej grypy nie daje się tak łatwo opanować i trudno mu zapobiec. Przeszłe zagrożenia wynikały ze skażenia niektórych form paszy. Zarówno pokarm zwierząt jak i one same powinny podlegać kontroli i ocenie jakości a za to odpowiedzialny jest każdy producent żywności. To co ląduje w żołądku zwierzęcia podlega takiej samej kontroli jak to co leży na półkach sklepowych. Tak więc prawodawstwo na każdym etapie produkcji jest w tej kwestii niezwykle istotne. Istnieje surowe prawo nakazujące dbanie o zdrowie zwierzęcia, co ma zapobiec rozprzestrzenianiu się takich epidemii jak choroba szalonych krów czy ptasiej grypy.

Bezpieczna żywność ze świata

UE jest największym importerem żywności i największym rynkiem zbytu żywności dla krajów rozwijających się. Wszystkie farmy i producenci żywności z krajów spoza Unii którzy eksportują żywność do UE muszą przestrzegać te same zasady bezpieczeństwa, i w tym celu odbywają się kontrole na granicach Unii Europejskiej. Unia Europejska często oskarżana jest o wykorzystywanie tych procedur aby zatrzymać napływ żywności spoza Unii (dając tym samym pracę swoim przedsiębiorcom). Tak naprawdę niestety jest to jedyny sposób na zapewnienie wysokiej jakości i bezpieczeństwa żywności w krajach UE.

UE wprowadzając harmonizację prawa kontrolującego jakość żywności na swoim rynku nie tylko zapewnia swym obywatelom bezpieczeństwo przed zagrożeniem śmiertelnymi chorobami, ale także wysoką jakość tego co jej obywatele ostatecznie znajdą na stołach.