Perły przed wieprze

Artykuł opublikowany 14 sierpnia 2007
Artykuł opublikowany 14 sierpnia 2007

Z przykrością stwierdzam, że ten artykuł nie został jeszcze poddany edycji i nie jest jeszcze opublikowany w żadnej grupie.

Chrystusowi można przypisać wypromowanie pojęcia mody. W ewangelii świętego Mateusza (7,6) pojawia się zdanie: nie rzucajcie pereł przed wieprze, w którym Chrystus przekonuje, by nie marnować talentów dla tych, którzy nie umieją ich docenić. Powiedzenie przyjęło się w użyciu codziennym w wielu językach: w Niemczech zabrzmi Perlen vor die Säue werben, po polsku rzucać perły przed wieprze, a wykwintny mieszkaniec wysp brytyjskich powie to cast pearls before swine.

Niektóre narodowości puściły wodze większej fantazji. We Francji perły przemieniły się w konfiturę: donner de la confiture aux cochons, a Hiszpanie poszli w jeszcze głębszą ekstrawagancję mówiąc czasem, jakoby Bóg dawał chusteczki tym, którzy nie mają kataru: da pañuelos a quien no tiene mocos. Włosi są skorzy do darowania chleba temu, kto nie ma zębów danno il pane a chi non ha i denti. To powiedzenie, które wielu młodych mężczyzn odnosi do dwóch nieszczęśników którzy, według doniesień pięknej panny Michelle Hunziker, dali odmowną odpowiedź na jej zaloty.

Język Dantego inkorporuje również ewangeliczną wersję idiomu. Włoskie określenie perły dla wieprzów le perle ai porci, odnosi się do grupy popularnych zakupów dostępnych on-line, którego celem jest unikanie ‘produktów przemysłowych i masowych z supermarketu’ poprzez "zakupy grupowe", dzięki którym można też odkryć smaki z dawnych czasów, czyli same perełki.

A gdyby miał rację Ugo Bernasconi? Według włoskiego pisarza i artysty malarza "największy problem w rzucaniu pereł przed wieprze nie tkwi w tym, że zniszczą się perły, ale bardziej w fakcie, że zblazują się wieprze".