Przywódcy  Bułgarii i Słowenii wyparci przed latem?

Artykuł opublikowany 23 września 2013
Artykuł opublikowany 23 września 2013

Z przykrością stwierdzam, że ten artykuł nie został jeszcze poddany edycji i nie jest jeszcze opublikowany w żadnej grupie.

Oto co się  dzieje, gdy połączymy gospodarcze trudności ze skorumpowaną polityczną elitą, dawką populizmu, niewielką ilością środków oszczędnościowych i bardzo rozczarowaną populacją, która uświadamia sobie, że została oszukana. 25 lutego w Bułgarii kontynuowano masowe protesty.

W 2012 roku, redaktor działu gospodarki  BBC Newsnight, Paul Mason, napisał książkę na temat, jak to nazwał „Dlaczego wszędzie wybuchają: Nowe Globalne Rewolucje”( Why It's Kicking Off Everywhere: The New Global Revolutions), próbując wyjaśnić dlaczego 'te rewolucje' 'wybuchają wszędzie'. Książka Masona obejmuje kraje, które były w owym czasie na czołówkach gazet, przedstawiając w skrócie powody i konsekwencje politycznych zamieszek w Egipcie, Wielkiej Brytanii, Grecji i Ameryce. Daleko od bycia jedynie burzliwym rokiem wartym dokumentowania, rok 2012 charakteryzował się trudnościami i urazami, które wywołały te rewolty, i kontynuowały rozprzestrzenianie niezadowolenia z szybkością błyskawicy. W Europie, rok 2013 stawia pytanie 'dlaczego wybuchają wszędzie' wzdłuż centralnej i południowo-wschodniej Europy

społeczne oburzenie

W Słowenii, w listopadzie 2012 roku, spekulanctwo prywatnego przedsiębiorstwa w Maribor wywołało oburzenie, które szybko przerodziło się w długotrwały ruch przeciwko skorumpowanej politycznej elicie. Na początku 2013 roku, sytuacja w Bułgarii była praktycznie identyczna. Oburzenie spowodowane wysokimi i opartymi na spekulacjach cenami energii elektrycznej, poprowadziła do zajęcia terenu w pobliżu obarczanych odpowiedzialnością spółek. Gniew protestujących szybko skierowany został na skorumpowanych polityków ich kraju. Bułgarscy obywatele z Mostu Orła w Sofii i budynku ratusza w Warnie kontynuowali protest nawet po tym, gdy wymusili rezygnację ‘mafii' (trafna ocena uważająca zarzuty wobec premiera Boiko Borisov'a o powiązania z przestępczością zorganizowaną). Nawet slogany są takie same w obu krajach, które widziały, jak protesty stały się krwawymi aktami agresji z powodu wybuchu konfliktu pomiędzy demonstrantami a policją. 

Pomimo podobieństw, reakcje bułgarskich i słoweńskich przywódców nie mogły być bardziej różne. Bułgarski premier zrezygnował w przeciągu kilku dni; jego słoweński odpowiednik wciąż trzyma się władzy rękami i nogami, nawet po odebraniu mu stanowiska przez każdego z członków rządzącej koalicji (którzy właśnie złożyli wniosek o votum nieufności) po główne media. Dla tych, którzy szukają magicznej formuły by zdymisjonować polityka, podobieństwa między Borisovem i Janezem Jansa, w połączeniu z czynnikami ekonomicznymi, mogą dostarczyć wskazówek dlaczego obaj ci mężczyźni szybko zostaną usunięci z wysokich stanowisk.

niePopularny populista

Populizm, korupcja i fałszywe obietnice są chlebem powszednim w styczności z dwoma wspomnianymi panami. Wybrany po raz pierwszy w 2009 roku, Boiko Borisov jest centroprawicowym byłym burmistrzem Sofii, i założycielem partii politycznej GERB. Dawny ochroniarz, trener karate i policjant, jest znany ze swego wyglądu siłacza i populistycznych politycznych taktyk. Bułgarski premier był również oskarżony o zawieranie podejrzanych transakcji handlowych i unikanie sprawiedliwego procesu, aby pomóc przyjaciołom i krewnym. Podczas, gdy populacja kraju wydawała się omijać te i inne oskarżenia łączące go z naftowymi skandalami i handlem metamfetaminą, okazuje się, że trudności gospodarcze z minionych kilku lat w końcu sprawiły, że Bułgarzy mówią dość. Zamrażanie pensji i emerytury głęboko wpłynęły na bułgarską ludność odkąd Borisov zdobył władze, a większość pensji w Bułgarii (360 euro na miesiąc) jest o połowę mniejsza niż średnia płaca w UE. Wielu teraz uważa, że wołania Borisova by 'wziąć odwet przeciwko zmianom w imieniu biedoty' był tylko pustą retoryką.

With elections due for June 2013, it could be a tactical move to have won the people’s appreciation and returnPrzez ten czas, Jansa zaprezentował całkowite lekceważenie demokratycznego mandatu w jego kraju, używając mnóstwa wymówek, by usprawiedliwić jego decyzję braku rezygnacji. Słoweńska gazeta  „Delo” okrzyknęła  Borisova wzorem, krytykując w tym samym czasie hipokryzję Jansy w walce o władzę, podkreślając jego dawną rolę jako czołowego działacza i obrońcę demokracji w latach 80-tych. W 1994 roku, Jansa publicznie skrytykował prezydenta Milana Kucana, którego oskarżył o nadużywanie nieformalnych związków dla dywersyjnej polityki. Dymisja Jansy z posady ministra obrony w zeszłym roku  wywołała masowe demonstracje w celu wsparcia polityka. Ironią jest, że mniej niż dekadę później sam Jansa jest oskarżony o korupcję będąc u władzy. Podobna do Borisova, polityczna retoryka Jansy została przedstawiona jako radykalnie populistyczna. Podobnie jak w Bułgarii, ubóstwo doprowadziło do tego, że naród słoweński domaga się zwalczenia korupcji i hipokryzji przywódcy, który kiedyś walczył w słusznej sprawie.

 Podobnie jak w Bułgarii, ubóstwo spowodowało, że naród słoweński domaga się zwalczenia korupcji i hipokryzji przywódcy walczącego kiedyś w słusznej sprawie 

Według Stefana Ralcheva, pracownika naukowego w zespole ekspertów w Centrum Studiów Regionalnych i Międzynarodowych (IRIS) w Sofii, trudności gospodarcze są jedynym największym czynnikiem w procesie budzenia się bułgarskiej świadomości publicznej. Zdaniem tego analityka, Borisov mógł zrezygnować celem oszczędzania upadku jego partii przed wyborami lipcowymi. Innymi słowy, przez demonstrowanie lojalności wobec woli ludzi, ma nadzieję gromadzić wsparcie i wrócić tryumfalnie w późniejszym terminie. Jansa został pozbawiony opcji bohaterskiej rezygnacji, jeśli jednak gospodarcze problemy obu krajów nie zostaną wkrótce rozwiązane, niewątpliwie żaden z tych ludzi nie będzie u władzy, gdy nadejdzie lato. Autor jest politologiem z tytułem magistra w dziedzinie studiów Europy centralnej i wschodniej z UCL, Londyn. Jej główne zainteresowania badawcze łączą polityczną historię wschodniej Europy (ze szczególnym naciskiem na Bałkany i Kaukaz), nacjonalizm i rozwój oddolnych ruchów społecznych. 

Autorka jest tytułowanym politologiem w dziedzinie studió Europy centralnej i wschodniej z UCL, Londyn. Jej główne zainteresowania badawcze łączą polityczną historię Europy wchodniej (ze szczególnym naciskiem na Bałkany i Kaukaz), nacjonaliam i rozwój oddolnych ruchów społecznych

Zdjęcia: 'Bałkany, pobudka!' protesty w Sofii, 24 luty (cc) georgeXchelebiev/ on facebook; in-text Borisov (cc) European People's Party - EPP/ video (cc) AlJazeeraEnglish/ youtube