Wiedeń europejską stolicą bali

Artykuł opublikowany 20 listopada 2009
Artykuł opublikowany 20 listopada 2009

Z przykrością stwierdzam, że ten artykuł nie został jeszcze poddany edycji i nie jest jeszcze opublikowany w żadnej grupie.

Tradycyjnie, alternatywnie wielokulturowo… wiedeński zespół cafebabel.com odkrywa przed nami tajemnice najciekawszych wiedeńskich bali.

Któż nie słyszał opowieści o słynnych balach, na których można spotkać śmietankę towarzyską wyższych sfer Wiednia. Bal w Operze, Rudolfina Redoute, Bal Cesarski – wybór okazji do zatańczenia walca „Nad pięknym, modrym Dunajem” jest szeroki. Jednak jedna, nieodsłonięta jeszcze strona Wiednia to bale alternatywne, które poprzez swój ekscentryzm pokazują język tradycji.

Zgodnie z legendą, pierwszy wiedeński bal odbył się w XVIII wieku po tym jak cesarzowa Maria Teresa wydała dekret, w którym zakazała ludziom nosić maski na ulicach, nawet w trakcie karnawału (Fasching). Ludność przestała więc paradować po mieście w kostiumach i zaczęła organizować w różnych salach bale, aby świętować karnawał. Tradycja ta jest kontynuowana do dzisiaj, a bale są prawdziwym zjawiskiem towarzyskim i pozostają niezmiennie popularne pośród mieszkańców miasta na wszystkich poziomach drabiny społecznej i w każdym wieku. Rocznie odbywa się około 300 bali, niektóre z nich są tematyczne (bal cukierkowy, bal kwiatowy), a inne skupiają ludzi z danej branży (bal strażaków, bal studentów ekonomii). Większość z tych bali jest prestiżowa i obowiązuje na nich bardzo oficjalny, galowy strój: długa suknia u pań i frak z muszką u panów. Jednak Wiedeń nie jest miastem jedynie eleganckich i imperialistycznych bali. W mieście równie chętnie organizuje się alternatywne bale, w których udział biorą wyłączone z tradycyjnych bali grupy społeczne, takie jak uchodźcy, bezdomni czy transseksualiści. Flüchtlingsball (Bal Uchodźców) oraz Life Ball to dwa z takich „anty-bali” z bardzo różniącymi się koncepcjami, ale ze wspólną potrzebą solidarności i tą samą lokalizacją – wiedeńskim ratuszem.

Resztę artykułu znajdziesztutaj.

Jeśli chcesz wiedzieć więcej o tym, co piszczy w wiedeńskiej trawie: odwiedź babelblog zespołu lokalnego.

Autor: Perrine Recours Tłumaczenie: Aleksandra Szczęsny