Lifestyle

Powiedz, czym jest dusza?

Artykuł opublikowany 18 lipca 2007
Artykuł opublikowany 18 lipca 2007

Dusza to jedno z tych słów, które opisują coś, czego istnienia nie da się udowodnić naukowo. Coś, czego definiowanie zajęło niektórym filozofom całe życie, a i tak nie doprowadzilo do jednoznacznej definicji. Pomimo tego wszyscy wiemy, że dusza to - nie wdając się w szczegóły - życie.

Starożytni Grecy używali słowa psyché ('oddech') i wierzyli, że dusza jest jak motyl. Według Homera kiedy człowiek umiera, jego dusza - nieśmiertelna część osoby - wylatuje z ust pod postacią motyla. Grecka psyché z czasem ewoluowała w łacińską psyche ('umysł') i ánima ('dusza'); wtedy też w wierzeniach przestała być motylem i stała się ostatnim tchnieniem umierającego. W konsekwencji języki posiadające łacińskie korzenie przyjęły określenie: dusza to alma po hiszpańsku i portugalsku, âme po francusku, ànima po katalońsku i anima po włosku. Natomiast "być animowanym” znaczy "mieć duszę". Podczas gdy wywodzące się z łaciny języki utożsamiają duszę z powietrzem, germańskie utożsamiają ją z wodą. Jedna z germańskich legend opowiada o selulla ('duszy'), która "płynie i należy do jeziora". Innymi słowy, woda jest źródłem życia. Z archaicznego selulla powstała angielska soul i niemiecka Seele. W angielskim soul jest także nazwą muzyki płynącej prosto z duszy. Również związane z muzyką jest polskie określenie dusza, które oznacza ukrytą w instrumentach smyczkowych maleńką część odpowiadającą za barwę dźwięku.

Nie wiemy gdzie dusza się znajduje, bywa mylona w umysłem i duchem. Być może dlatego, że to dusza nas określa, nie możemy jej zrozumieć. Może o jej posiadaniu duszy świadczy to, że w ogóle się nad nią zastanawiamy? Chyba tylko Geppetto, który z drewna wystrugał Pinokia, ma na ten temat coś do powiedzenia.