Lifestyle

Swatanie

Artykuł opublikowany 19 marca 2008
Artykuł opublikowany 19 marca 2008

Mamy marzec, wiosna puka do drzwi - a z nią nie tylko wiosenne porządki, lecz także wiosenna miłość. Tym, którzy nie radzą sobie sami, cała Europa śpieszy z pomocą.

Niemcy najchętniej wezwaliby mechanika, aby ich zeswatał (verkuppeln) tak, jak łączy się dwa elementy maszyny za pomocą łącznika(Kupplung). Stręczycielstwo (Kuppelei) chętnie się dziś uznaje za poszukiwanie "pokrywki pasującej do garnka" ( nach dem passenden Deckel für den Topf suchen), ale w Niemczech do 1969 roku było faktycznie karalne.

Francuzi dorównują Niemcom i troszczą się zarówno o mechanikę, jak i o romantyzm: dosłownie przyłączają dwa urządzenia (brancher qn. avec qn.), wtykają wtyczkę do gniazdka lub - by być nieco bardziej romantycznym - wybawiają dwa biedne serca od samotności.

W Polsce, pojęcie swatania wskazuje już możliwe przyszłe skutki. Na tę, która łączy ze sobą dwa serca, mówi się tu swatka. Słowo to jest ściśle spokrewnione z rosyjskim swadba (wesele).

Na Półwyspie Iberyjskim, w sprawach pośrednictwa między partnerami wyraźnie widoczne są orientalne korzenie. U Arabów al-qawwad oznaczał pośrednika, w Katalonii przekształcił się on w stręczyciela i ostatecznie był w całej Hiszpanii znany jako alcahuete. To samo pochodzenie ma jego portugalski kuzyn, alcaoite. We Francji arabscy pośrednicy nie zawsze wzbudzali pozytywne reakcje. W Langwedocji na przełomie XIII i XIV w. arcabot (fr. libertin) miał opinię rozpustnika i sutenera.

Mistrzami są jednak Anglicy: tutaj stręczycielstwem zajmowano się już od 1483 roku! Od tego czasu istnieje słowo bawd, którym określano "opiekuna prostytutek". W dzisiejszych czasach na Wyspach jest o wiele porządniej. Para (match, słowo oznaczające także: ożenek) powinna być dopasowana (match making) i z miejsca wziąć ślub.

Kliknij i słuchaj:

Niemiecki: "verkuppeln"

Francuski: "brancher quelqu'un avec quelqu'un"

Hiszpański: "alcahuete"

Angielski: "match making"