Polityka

Gdy Barroso był komunistą

Artykuł opublikowany 5 października 2007
na stronie głównej
Artykuł opublikowany 5 października 2007
Obejrzyj wideo o tym z czasów, gdy obecny Przewodniczący Komisji Europejskiej był studenckim przywódcą (1975).

Lizbona. Parę dni po tym jak Goździkowa Rewolucja wyzwoliła Portugalię z ucisku reżimu Salazara, dziewiętnastoletni student prawa Uniwersytetu Lizbońskiego, Manuel Durão Barroso, udziela wywiadu w roli przywódcy Związku Studentów Marksistów-Leninistów. Wyraża sprzeciw przeciwko traktowaniu pracy społecznej jako „środka, który odzwierciedla kryzys burżuazyjnego systemu edukacji”. Ze względu na porewolucyjny nieład w systemie uniwersyteckim, nowy demokratyczny rząd zdecydował, że 28 000 osób, które ukończyło szkołę średnią, zamiast bezpośrednio rozpocząć studia, musi przez jeden rok wykonywać prace społeczne.

Barroso zajmuje stanowisko przewodniczącego komisji od 2004 r., między 2002 a 2004 szefował w Portugalii prawicowemu rządowi.

Tłumaczenie czasem niejasnych słów mądrości Barroso

„Propozycja zatwierdzona na dzisiejszym zebraniu [przeciwko pracy społecznej przez kandydatów na pierwszy rok studiów i przedstawiona przez „walczące międzykomisje”, grupę, która zamierza kontynuować walkę, jest w pełni właściwa. Jest gotowa do natychmiastowego wdrożenia oraz wymaga od władz rządowych jej legislacyjnego uchwalenia. Musimy poszanować kwestię walki przeciw pomysłowi pracy społecznej. Chcemy, żeby Ministerstwo Edukacji oraz Badań Naukowych, nazwijmy to w ten sposób, zaakceptowały ten instrument prawny. Praca społeczna jest tylko i wyłącznie odzwierciedleniem kryzys burżuazyjnego systemu edukacji. Jest ona niestosowna, antypracownicza, antyspołeczna oraz nastawia studentów przeciwko pracownikom i odwrotnie”.

Wygląda na to, że przewodniczący poczynił ogromne postępy w dziedzinie retoryki…